Omar Bin laden heeft zijn vader Osama al lang niet meer gezien. Sterker nog: Omar weet niet waar zijn vader is op dit moment.
Zo kondigde Goedele Wachters een reportage aan in Koppen vandaag op de VRT. Zou er bij Goedele Wachters of bij de kijker eventueel een sprankeltje hoop bestaan hebben dat Omar de schuilplaats/begraafplaats van zijn vader zou onthullen? Verdorie, daar heeft de Belgische pers weer naast gegrepen in Brugge. Tenzij hij natuurlijk in het Paviljoen van het Geluk zit, op Expo 58.
Ik voel me betrokken want mij kat heet Omar.

Je moet weten dat ik hoe dan ook niet veel tv kijk. Ik kijk namelijk met een antenne. Vrt en Canvas en als het stralend weer is komt er een sneeuwig La Une door. Veel mensen lachen met de antenne hier naast de tv, maar ik heb Belgacom adsl en digitale tv is op ons adres niet beschikbaar.
De kabel voor de tv-distributie hangt aan de elektriciteitspaal aan de overkant van de straat. M.a.w. Telenet is hier nog helemaal niet binnen. Om eerlijk te zijn: de kosten om kabeltv binnen te trekken in huis zijn nogal hoog. Tel daar nog al die extra digiboxen, routers en draadloze dingen bij en ik sta niet mee te springen.
Ik heb eens een paar uur met een satellite dish in de tuin gestaan in de hoop de Astra satelliet te vinden (buitenaards leven zou meegenomen zijn) maar ook dat was geen succes. Ik moet het nog steeds opnieuw proberen en heb me zo’n satellite finder toestel aangeschaft. Hoe dan ook: er staan nogal veel bomen in de weg, dus Tv Vlaanderen zal wellicht de zenders niet door de bomen zien of zoiets. Maar liever die mooie dikke linde dan euh… (vul zelf aan)
Maar daarmee heb ik toch maar bekend dat ik geen last heb van wijftv, Jim, of Vt4. Tenzij ik die last zelf zoek.
Bij nader inzien heb ik eigenlijk geen kabeltv meer sinds Maaike Cafmeyer. Dat wil zeggen: sinds Maaike Cafmeyer mijn buurvrouw niet meer is. Toen ze nog naast mij woonde, hadden we een kabelverdeelakkoord. Maar gelukkig was dat lang geleden en had ze nog geen geslacht De Pauw. Want het was een klein huisje.

Van geslacht gesproken: ondertussen is er op Eén “De Tabel van Mendeljev“, een kwis met veel gitaristen. Ook Axl Peleman is van de partij. Hij zat bij mij op school (met lang haar en hippie-bloemen-hemden!).
Als ik Axl Peleman zie, denk ik aan zijn groepje ‘The Faithful Accused’. Ze speelden -accentloos- een geweldige cover van “Material Girl” van Madonna.
Ach, nostalgie … daar heb je dan tijd voor hé, zonder die reclameblokken.

Dit is best wel grappig (voor Lost-kijkers dan toch). Als je “oceanic flight 815″ intikt in Google, dan kom je op de fictieve website van deze vliegmaatschappij. Daar kan je het volgende Sabena-achtige statement lezen:

“We regret to announce that Oceanic Airlines has ceased all operations effective immediately.

Michael Orteig, President of Oceanic Airlines, released this statement: “After 25 years of service, we are forced to close our doors. Due to financial difficulties in the wake of the Flight 815 tragedy, we are no longer able to sustain service. We are deeply sorry that we can no longer serve our loyal customers, and apologize for any inconvenience our decision will cause…”

Meer achtergrond bij Lostopedia (pas op voor Spoilers als je daar gaat kijken!).

Ook de website van Terzake (Canvas) is gerestyled en in een zwart kleedje gestoken. Helemaal in de geest van web 2.0 kan de gewone man er nu ook ongebrijdeld zijn commentaren kwijt.
Dat dat resulteert in een chaotisch zootje grappige ontboezemingen was wel een beetje te verwachten.

“Ik weet niet waar de idee vandaan komt om tegenwoordig steeds in duo op te treden? Dit lijkt me echt van het goede teveel.”

Er zijn blijkbaar een heleboel mensen zwaar aan het genieten van de nieuwe commentaarfunctie.

Vandaag gezien op Canvas: “Geheime Musea”, een documentaire van Peter Woditsch over erotische kunst. Woditsch gaat op zoek naar verzamelaars van erotische kunst en achterkamers in musea.
Een zeer amusante reportage die nog maar eens aantoont hoe krachtig erotische kunst is. Ze wordt al jaren in achterkamers en geheime depots bewaard. Zelfs in tijden waarin je zonder veel moeite alles op internet kan vinden.
De verzamelaars en antiquairs die aan het woord komen hebben allemaal pretlichtjes in de ogen.

Dit kwam ik te weten:

• het grootste secretum (geheime plaats in een museum waar men de erotische kunst verbergt achter slot en grendel) bevindt zich in het Vaticaan.
• Dat Markies De Sade zijn “120 dagen van Sodom” intergraal op toiletrol schreef had ik al gezien in de film Quills. Het originele manuscript bestaat nog steeds en is in handen van een privé-verzamelaar. Het werd getoond in de docu, door een zeer omzichtige deskundige met witte handschoentjes aan.
• Ik heb moeten lachen met Jean-Jacques Lebel die vertelt over de censuurcommissie van het Vaticaan. Als die vroeger beeldhouwwerken keurde op hun ‘betamelijkheid’ werd er bij Griekse mannelijke naakten het (weliswaar marmeren) lid er met een klein hamertje “afgetikt”. Maar de kerk was eigenlijk zo beschaamd over die “beschadigingen” die ze toebracht dat alle afgekapte geslachtsorganen netjes gecatalogeerd en bewaard werden. Absurd, hé. Lebel zou ooit graag een tentoonstelling organiseren met al die genummerde en ingepakte uiteinden.
• De Britten zijn de meest preutse art lovers. Peter Woditsch slaagde er niet in om toegang te krijgen tot de geheime erotische kabinetten van het British Museum. Die bestaan niet, en als ze bestaan zijn we de sleutel kwijt, zeggen ze daar.

Hoe dan ook, het geheime en obscure dat rond de verborgen kunstwerken en boeken hangt maakt het pas echt spannend voor de verzamelaars.

Met Zattoo kan je live een beperkt aantal tv-zenders bekijken op je computer. Je moet je wel eerst registeren op de site en de Zattoo-player op je computer installeren. Daarna kan je kijken naar live streams van Al Jazeera Europe, La Une, la Deux, Vijf-tv, VT4, Deutsche Welle, TV Polonia en nog een aantal minder interessante kanalen. Voor Zattoo dien je uiteraard wel over een stabiele breedbandverbinding te beschikken.

Ik heb gisterenavond via Zattoo naar Gladiator gekeken. Met een half oog, al surfend en prutsend op de computer. Niet die Gladiator met Russel Crowe maar die met James van Twin Peaks.
Je kijkt trouwens beter met een half oog naar Zattoo, want full screen is de kwaliteit belabberd. In een kleiner venster valt het allemaal heel goed mee.
Hoe dan ook: Zattoo is nu nog geen gelijkwaardige concurrent voor de kabel.

Twin Peaks opnieuw aan het bekijken. Gisteren de pilot gezien en ondanks het feit dat ik de hele serie al 2 keer gezien heb, opnieuw onder de indruk van de bevreemdende sfeer, de mooie beelden en de goeie acteurs.

Ik was ook vergeten hoe belangrijk de steengoed de muziek is in de serie. De natuur en de donkere dennen, de jaren-50-sfeer en de ijzingwekkende onderliggende dreiging met af en toe een hilarisch relativerend moment: brilliant weergegeven.
Ik ben weer helemaal in Lynch-land.

Nokia Nseries Nsights is een reeks korte videoreportages over nieuwe technologieën en de veranderingen die ze teweeg brengen. Specialisten en bloggers komen per thema aan bod in korte interviews. Zo worden verschillende visies en statements naast elkaar geplaatst.

Mixette zit gewoonlijk achter de knoppen. Zo ook voor Nokia Nseries Nsights, waarvoor we de montage verzorgen.
Maar voor de aflevering “The way we consume video has changed” trotseerde ik dapper het camera-oog om mijn visie te geven over de manier waarop internetvideo het medialandschap verandert. Aan het woord ook Koen De Poorter van De neveneffecten en Jan Keersmaekers van Sultan Sushi.

Links: http://www.nsights.be

De wegen van de Heer zijn ondoorgrondelijk. Hij heeft namelijk nu ook zijn eigen Youtube: God Tube.

Je vind er alles van Mentos-reclames tot bekeerde ex-homo’s (”It’s not ok to be gay”), tot anti-abortus video’s en heel wat filmpjes over creationisme (de wereld is geschapen door God, de wetenschap is fout), militante moslims en een antwoord op de vraag “Is God better than sex?“.

via The hot Crew

Gisteren ging het op Terzake over het niet oprichten van het digitale cultuurkanaal van de VRT.
In een korte reportage werd getoond wat er dan wel zou gedaan worden om de kijker meer cultuur te brengen.
De digitale kijker zou kunnen doorklikken.

En dat werd gedemonstreerd met dit voorbeeldje:

Op tv wordt in het kader van het Filmfestival, waar hommage gebracht wordt aan regisseur Stanley Kubrick, “The Shining” getoond. De digitale kijker ziet terwijl hij of zij naar de film kijkt een aantal “achtergrondlinks” waarop kan worden doorgeklikt naar beeldfragmenten die te maken hebben met de film of de regisseur.
Zo kan je onder andere de beelden oproepen van Jan Leyers die op het Filmfestival in Gent geïnterviewd wordt en iets zegt over hoe belangrijk filmmuziek is.

Kijk, als ik een film bekijk van het kaliber van The Shining, die van begin tot einde razend spannend is, wil ik in geen geval doorklikken om de mening van Jan Leyers over filmmuziek te horen.
Is dat nu iets om mee uit te pakken?
Waarom zou ik überhaupt willen wegklikken van mijn film om achtergrondinformatie te bekijken en dan een stuk van het filmverhaal te missen?

Ik ben ervan overtuigd dat dit voorbeeldje een beetje ongelukkig gekozen was en dat het doorkliksysteem heel wat leuke voordelen biedt. Een goeie zoekfunctie kan ervoor zorgen dat je je uren voor de tv zelf kan organiseren en dat je de fragmenten die je wil zien zelf bij elkaar kan klikken.
Maar laten we hopen dat het intikken van “Stanley Kubrick” als zoekwoord je verder leidt dan een Rode-Loper-interview met Jan Leyers.

Enkele dagen geleden kwam ik V. tegen in de Makro.
Ik zat nog in de lagere school denk ik, toen V. voor de eerste keer op televisie kwam. Veel te laat voor jonge kinderen en een video hadden we toen nog niet. V -zo hoorde ik op de speelplaats de dag na de uitzending- was zo griezelig dat je nauwelijks durfde kijken.

Meer dan twintig jaar later loop ik tussen rekken afgeprijsde dvd’s in de Makro en vind ik V.





Het is nog steeds een geweldige serie. Spannend, rebels, kitscherig en net zoals alle goeie science fiction een duidelijk en ondubbelzinnig pleidooi tegen ontmenselijking en fascisme.