Vorige week dinsdag was ik op de Second Life Meeting in Gent.
Enkele Second Life kenners kwamen er praten over het fenomeen Tweede leven en De Mortierbrigade stelde er het splinternieuwe Second Life Humo-park voor, dat net afgewerkt was.

Er werd heel wat verteld die dinsdag. Vooral over geld verdienen in Second Life. Tussen de regels begreep ik dat als je nu nog geen lucratief real estate bedrijfje hebt, je ook nooit geweldig rijk zal worden. De landprijzen zijn immers geweldig gestegen en “First land”, land dat nieuwelingen kunnen kopen tegen een heel gunstig tarief is haast niet te krijgen.

Geld verdienen kan je het best door een baantje als stripper aan te nemen. Barman, security agent of tuinman verdienen minder. Met rondhangen (campen) in casino’s en dansen in disco’s kan je micorbedragen verdienen.
Ach, zelf heb ik in Second Life al 124 Linden dollars uit money trees gehaald en verdiend met “campen” en rondhangen, maar een stukje grond kost algauw 30 000 Linden dollars. Dat betekent kredietkaartsgewijs echte euro’s overpompen naar Second Life. Op zo’n moment van investering begin je dan toch na te denken.

Bart De Waele van Netlash schreef al dat hij niet in Second Life gelooft omdat het geen doel op zich heeft en niet gekoppeld is aan het echte leven.
Was dat maar waar … denk ik dan. Was Second Life maar een utopische, futurische droomwereld, een plaats waar je die aspecten van jezelf kan loslaten die je in het dagelijkse bestaan niet echt kwijt kan: een Alice-in-Wonderland-belevenis.
Maar Second Life wordt grotendeels gemodelleerd naar het eerste leven.
Het Humo-park (omgeven door een grote ijzeren omheining) bijvoorbeeld, is geen voorbeeld van inventieve droomarchitectuur of de wereld op z’n kop zetten. Het is een saai park van dertien in een dozijn. Wordt er bewust iets vertrouwd gecreëerd om de bezoeker gerust te stellen?

Wat me geweldig stoort bij het rondlopen in Second Life, is dat er niets mag. Je mag bepaalde privégronden niet betreden, je kan geen items achterlaten of creëren op land dat niet van jou is. Alles is clean en … saai. Geen graffiti (tenzij aangebracht door de eigenaar van het gebouw), geen vandalisme, geen anarchie, enkel de wet van het geld en het grondbezit.

Gelukkig biedt Second Life wel een aantal “vrijheden”. Zo kan je bijvoorbeeld probleemloos switchen van man naar vrouw. (Helaas moet je bij aanvang van het spel wel kiezen tussen vrouwelijk of mannelijk, iets tussenin kan niet) . En de gevorderde Second Lifer (zoals Corneel bijvoorbeeld) komt wel eens pluizige beestjes en cyborgs tegen.

Belgacom stuurde enkele maanden geleden achtereenvolgens twee indentieke nogal abstracte brieven om te zeggen dat ik niet langer een papieren factuur toegestuurd zou krijgen. Dat ging nu allemaal via e-mail.

Ik las de brief diagonaal door en concludeerde: vermits ik een skynet-mailbox hebt, zal ik daar dus binnenkort bericht krijgen dat er een nieuwe factuur te betalen is.
Niets was minder waar. Geen mail, geen factuur.

Tot ik een telefoontje kreeg van een automatisch antwoordapparaat dat me wist te vertellen dat ik de laatste factuur niet betaald had en ik de incasso-procedure kon annuleren door op 1 te drukken. Ik diende dan binnen de 5 dagen te storten. Oeps.

Het was me helemaal ontgaan dat er een nieuw paswoord aangevraagd diende te worden op de vernieuwde belgacom-website. Niet alleen moest je daarvoor een recente factuur, klantnummer en oud paswoord ter beschikking hebben (het lijkt wel een ceremonie), maar blijkbaar ook een portie geluk.
Want toen ik probeerde om mijn e-bill service te activeren, kwam ik niet alleen in een procedure terecht waar foutmelding na foutmelding zich opstapelde, het hele systeem bleek ook nog bijzonder gebruiksonvriendelijk.
Het uiteindelijke resultaat van mijn poging om mijn factuur te zien te krijgen (!) was dat mijn account gelocked werd (3 keer fout paswoord). Ik kon dus niet meer in mijn eigen account, ook niet om adsl-instellingen aan te passen. En die factuur, tja, wanneer zal ik die te zien krijgen?
Ik heb een mailtje gestuurd naar support, maar heb zelfs geen bericht ontvangen dat de mail aangekomen is of in behandeling genomen is.

Wat is er precies gebeurd?

Mijn originele paswoord dat ik bij aansluiting van mijn adsl-verbinding kreeg van Belgacom bleek niet juist te zijn, dus ik vroeg om paswoord-recovery. Ik kreeg een nieuw paswoord toegezonden. Met dit nieuw paswoord slaagde ik erin in te loggen en er werd mij gevraagd om een nieuw paswoord op te geven.

Mijn nieuwe paswoord werd geweigerd omdat er 2x hetzelfde karakter in voorkwam.
Ik probeerde opnieuw. Nu kwam de foutmelding dat het oude paswoord niet correct was.

Ik probeerde nogmaals tevergeefs en kreeg het bericht dat mijn account om veiligheidsredenen gelocked werd.

Ik kwam ook heel gebruiksvriendelijke foutmeldingen tegen ondertussen:

Na deze onderneming zag ik het even helemaal niet meer zitten met Belgacom.